حال كه در مقام ثبوت ، معلوم شد كه دو نوع نهى وجود دارد ، مىگوئيم مقصود مصنّف در مقام اثبات ( كه به آن اشاره شد ) اين است كه نهى خودبخود بر هيچ‌كدام از دو نوع مذكور دلالت نمىكند ، بلكه بايد از قرائن خارجى استفاده كنيم كه آيا نهى ، استغراقى است ( به‌طورى كه هريك از ترك‌ها مستقلّ اراده شده تا بر مخالفت هركدام ، عصيانى مترتّب باشد ) يا مجموعى است ( به‌طورى كه مجموع ترك‌ها ، يك ترك است و لذا با عصيان يك فرد ، نهى از بين مىرود ) . * * *